Windows Server 2012 DHCP – بخش دوم

در پست قبلی با نصب سرویس DHCP همراه شما بودیم، اکنون با ما همراه باشید تا به ادامه آموزش این سرویس بپردازیم. برای دسترسی به پست های دیگر این سری آموزش از لینک های زیر استفاده کنید.


Windows Server 2012 DHCP – بخش اول

Windows Server 2012 DHCP – بخش دوم

Windows Server 2012 DHCP – بخش سوم


در ویندوز سرور ۲۰۱۲ نواحی DHCPv6 جدا از نواحی IPv4 ایجاد و تنظیم می شوند. در زیر تنظیمات مرحله به مرحله نواحی DHCPv6 را میبینیم.

  • بر روی کنسول DHCP server بر روی IPv6 راست کلیک کنید و new scope را انتخاب کنید.

 a11

 

  • بر روی ویزارد welcome to the new scope wizard دکمه next را بزنید.

a12

  • نام و توضیحات را وارد کنید.

a13

 

  • در قسمت scope prefix که مشاهده می شود prefix متناظر با IPv6 شبکه را وارد کنید. اگر چندین سرور DHCPv6 دارید در مقابل preference مقداری که می گذارید اولویت شما را بین سرورها نشان می دهد. هر چه مقدار کمتری بگذارید اولویت بالاتری را اختصاص داده اید.

a14

  • در این قسمت هر آدرس IPv6 که متعلق به ناحیه است ولی به دیوایس ها ی دیگر به صورت دستی داده شده است را می توانید وارد کنید که شامل خود سرور DHCPv6 هم می شود.

a15

  • در قسمت scope lease دو مورد تنظیم وجود دارد
  • Preferred life time در واقع ترجیح ما برای طول معتبر بودن آدرس IPv6 است. بعد از سپری شدن این مدت آدرس IPمنسوخ می شود ولی همچنان معتبر خواهد بود.
  • Valid life time طول مدت زمانی است که IPv6 شرایط معتبر را دارد. آدرس پس از این مدت طول عمر نامعتبر خواهد شد. Valid life time باید برابر یا بیشتر از preferred life time باشد.

a16

  • بر روی finish کلیک کنید.

a17

کلاینت ها در DHCPv6 از آدرس MACشان برای ارتباط با سرور DHCP استفاده نمی کنند به جای آن از device unique identifier (DUID) برای گرفتن آدرس IP از سرور DHCPv6 استفاده می کنند.

DHCP auto configuration: آی پی ورژن ۶ هم از آدرس های state full و هم از آدرس های state less استفاده میکند تنظیمات آدرس های state full زمانی اتفاق می افتد که یک DHCPv6 یک آدرس IP را به کلاینت هایی که به تنظیمات یک DHCP  سرور دیگر متصل اند تخصیص می دهد.

تنظیمات آدرس های state less یک پروسه auto configuration است که کلاینت ها به خودشان IPv6 تخصیص می دهند بدون اینکه با یک سرور DHCPv6 مذاکره کنند. البته ترکیبی از این دو هم می تواند باشد.

با اینکه روتر ها رول مهمی در پروسه تنظیمات خودکار دارند ولی بدون حضور یک روتر هم هاست هایی که در یک subnet هستند می توانند خودشان بر پایه یک link local که این prefix روبرو را داشته باشند FE80::/64 می توانند خودشان IP بگیرند که در واقع اجازه می دهد کلاینت ها که در یک subnet لوکال هستند به صورت دستی تنظیم شوند و ارتباط برقرار کنند.

در این مقاله پیاده سازی DHCP server را در ویندوز سرور ۲۰۱۲ مرور کرده و درباره اینکه چگونه ناحیه های DHCP server و autoconfiguration نقش مهمی بر کلاینت های IPv4 وIPv6 در شبکه دارند بحث شد. در مقاله بعدی ما بر روی سرویس DHCP و چند تا از ویژگی های جدید این سرویس در ویندوز سرور ۲۰۱۲ صحبت خواهیم کرد.

 

یک نظر در “Windows Server 2012 DHCP – بخش دوم

  • ۳۰ بهمن ۱۳۹۵ در ۱۲:۴۰ ب.ظ
    پیوند یکتا

    سلام
    ممنون از پست خوبتون -لینک قسمت سوم درست نیست و به لینک دوم برمی گردد.

    پاسخ

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *