Windows Server 2012 DNS – بخش سوم

با سلام

در ادامه مجموعه سری های آموزش DNS در ویندوز سرور ۲۰۱۲ با شما هستیم، در این قسمت که آخرین سری از سری قسمت های این آموزش می باشد به مباحث نصب و پیکربندی DNS می پردازیم. اگر شما جز آن دسته از خوانندگانی هستید که هنوز مطالب قسمت های قبل را نخوانده اید از فهرست زیر به این پست های می توانید دسترسی داشته باشد.

windows server 2012 DNS – بخش اول

windows server 2012 DNS – بخش دوم

windows server 2012 DNS – بخش سوم

windows server 2012 DNS – بخش چهارم


سرویس DNS بر روی ویندوز سرور ۲۰۱۲ وبه طور پیش فرض نصب نیست و باید به عنوان یک رول به وسیله یکی از روش های زیر اضافه شود:

  • به وسیله سرور منیجر
  • به وسیله windows powerShell
  • با نصب Active Directory domain services (وقتی که سرور به یک اکتیو دایرکتوری دامین کنترلر ارتقا می یابد)

وقتی که نصب کامل شد یک کنسول مدیریت DNS به طور خودکار اجرا می شود که از منوی ابزار قابل دسترسی است و شما قادر به مانیتور یک یا بیشتر سرور DNS از کنسول مدیریت سرور خواهید بود.

مراحل نصب DNS را با استفاده از server manager مرور می کنیم:

  • در کنسول مدیریت سرور بر روی add roles and features کلیک کنید.

1

 

  • در صفحه before you begin بر روی next کلیک کنید.
  • در صفحه زیر مطمئن شوید گزینه role based or feature based installation انتخاب شده است سپس بر روی next کلیک کنید.

 

2

  • در صفحه زیر مطمئن شوید سرور مورد نظر انتخاب شده است سپس بر روی next کلیک کنید.

3

 

  • در صفحه زیر DNS server را انتخاب کنید.

4

  • بر روی add feature کلیک کنید و سپس next را بزنید.

5

 

  • طبق شکل زیر next را بزنید.

6

  • طبق زیر next را بزنید.

7

  • در صفحه زیر install را کلیک کنید.

8

  • مطابق زیر هنگامی که پیغام installation succeeded به نمایش درآمد بر روی close کلیک کنید.

9

 

حال نصب DNS را به وسیله windows powerShell مرور می کنیم:

ابتدا با زدن دستور زیر در powershell prompt رول ها و فیچر های نصب شده بر روی ویندوز سرور ۲۰۱۲ نمایش داده می شود

Get-windowsFeature| ? {$_.installed}

10

شکل قبل فیچر های نصب شده به طور پیش فرض بر روی ویندوز سرور ۲۰۱۲ را نشان می دهد. برای اضافه کردن رول  DNS server با استفاده از windows powershell ابتدا ماژول server manager را در پاور شل import می کنیم و سپس install windows feature را مثل شکل زیر اجرا می کنیم.

11

 

برای اینکه مطمئن شویم DNS نصب شده است دستور مربوطه که ابتدا گفته شد را برای نمایش رول ها و فیچر های نصب شده وارد می کنیم.

12

 

Caching only DNS server:

چه نصب از طریق server manager و چه از طریق پاورشل، سرور DNS بعد از نصب نیاز به تنظیم و پیکربندی zone ها دارد. بدون زون ها شما از سرور می توانید به عنوان caching only DNS استفاده کنید.

یک DNS سروری که caching only DNS است در هیچ دامینی احراز هویت نمی شود. درخواست ها را دریافت می کند و پرس و جوی تکراری را به root hint ها بر روی اینترنت می فرستد و یا وقتی به عنوان forwarder پیکربندی شد درخواست ها را به سرور های DNS دیگر می فرستد. یک DNS سرور caching only  جواب ها را قبل از ارسال به کلاینت DNS، کش می کند که اگر دوباره درخواست برای همین آدرس آمد سرور DNS که caching only است پاسخ را از cache خودش پیدا کند به جای اینکه از پرس و جوی تکراری و یا ارسال درخواست ها استفاده کند.

در ویندوز سرور ۲۰۱۲ برای مشخص شدن root hint ها از کامند زیر در پاورشل استفاده می شود.

13

 

انواع DNS zone ها:

علاوه بر forward , reverse lookup zone که در مقاله قبلی مرور شد ۴ نوع zone مختلف در ویندوز سرور ۲۰۱۲DNS می تواند پیکربندی شود

Primary zone:

یک سرور DNS می تواند بر روی یک primary zone داده را بنویسد و بخواند. اگر DNS بر روی یک دامین کنترلر نصب شده باشد سرور DNS کپی اصلی از داده های زون ها را در یک فایل متنی در پایگاه داده اکتیو دایرکتوری ذخیره می کند. اگر یک local file استفاده شود آن فایل به اسم زون در می آید با پسوند .dns مانند zone-name.dns که به صورت پیش فرض در این مسیر قرار دارد

%windir%\system32\dns directory

هنگامی که یک فایل مورد استفاده قرار می گیرد فقط سرور DNS primary است که یک کپی پایگاه داده writable را در اختیار دارد. یک سرور DNS برای رکوردهایی که در یک primary zone نگهداری می شوند معتبر است که به این معنی است اگر سرور DNS یک پرس و جوی نام را دریافت کند شامل domain name بر روی primary zone است و سرور DNS پاسخ yes  یا  noخواهد داد. DNS معتبر پرس و جوی نام را به DNS server های دیگر نخواهد فرستاد.

Secondary zone:

یک سرور DNS می تواند از روی یک secondary zone بخواند اما نمیتواند بنویسد. یک secondary zone یک کپی از primary zone است که سرور DNS دیگر میزبانی می کند. اطلاعات بر روی secondary zone از سرور دیگر بدست می آید و یا به وسیله zone transfer آپدیت می شود. یک فایل متنی read only برای ذخیره اطلاعات محلی استفاده می شود. Secondary zone نمی تواند در پایگاه داده اکتیو دایرکتوری ذخیره شود.

Stub zone:

یک stub zone یک کپی محدود از یک zone است که شامل رکورد های مقابل است.

start of authority (SOA) resource records, name server (NS) records, and host name (A) records

Active directory integrated zone:

در مقاله بعدی درباره این موضوع میخوانیم.

خلاصه:

این مقاله درباره روش های نصب و پیکربندی DNS server بود و مروری بر روی zone ها داشتیم. در مقاله بعدی مطالب بیشتری درباره امنیت و تنظیمات و گزینه های آن در windows server 2012 DNS خواهیم خواند.

 

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *